Internationaal beleid

De meest courante afbakening van Duurzame Ontwikkeling vinden we terug op het internationale beleidsniveau, namelijk in het Brundtland-rapport van de Verenigde Naties uit 1987: (Duurzame Ontwikkeling is) een ontwikkeling die tegemoetkomt aan de noden van het heden zonder de behoeftevoorziening van de toekomstige generaties in het gedrang te brengen. Op deze manier bevat het twee sleutelelementen: “noden” en “beperkingen”. De noden van de armen die een prioriteit moeten vormen, en de beperkingen die de samenleving en onze technologie op het gebruik van onze leefomgeving moeten plaatsen.

Duurzame Ontwikkeling beslaat zo een gigantische agenda die onze samenleving ingrijpend tracht te veranderen om tegemoet te komen aan problemen die vaak het lokale niveau overstijgen. Milieuproblemen stoppen niet aan de grenzen, maar ook het economische luik van Duurzame Ontwikkeling kunnen we in de hedendaagse vervlochten wereld niet alleen aanpakken. Aansluitend hierbij vergt ook het sociale aspect de nodige aandacht voor een internationale benadering.

Vanuit het internationale beleidsniveau zien we dan ook erg veel prikkels op ons af komen, maar omgekeerd is internationale samenwerking ook sterk aanbevolen. De Verenigde Naties spelen hierin geschiedkundig een erg grote rol, maar zoals je op dit deel van onze website kunt zien is de VN zeker niet de enige relevante instelling. Het is dus essentieel dat we binnen het FIDO het internationale beleidsniveau, binnen de cel strategie en planning, met de nodige aandachtig opvolgen.